Bony edukacyjne. Granice urynkowienia edukacji.
Być może i w Polsce powinien zostać napisany raport o edukacji, w którym między innymi zdiagnozuje się źródła i przyczyny wielu wydarzeń, które ostatnio z dużą częstotliwością są relacjonowane przez media. Najwyższa pora na to, aby wreszcie precyzyjnie określić standardy usług edukacyjnych. Czas więc na postawienie pytań: Jaka powinna być polska szkoła? Jak dbać o poziom merytoryczny polskiej szkoły? W jaki sposób reagować na potrzeby rynku pracy? Jak wspierać uczniów i ich rodziny? W jaki sposób państwo powinno nadzorować edukację? Jak powinno się finansować edukację? Co zrobić, aby szkoła polska była bezpieczna i otwarta na świat? Jaki powinien być polski nauczyciel? Z tymi pytaniami wiąże się także problem związany z funkcją i sytuacją finansów publicznych. Trzeba przyjrzeć się zarządzaniu i organizacji systemu edukacji.
Od 1990 roku eksponowany jest w polskiej oświacie problem autonomii szkoły. Niestety, nieustająco, po 17 latach przymiarek oddania władzy w ręce dyrektorów odpowiedzialnych przede wszystkim przed rodzicami i uczniami zostają oni wciąż tylko administratorami szkół działającymi w imieniu nadzorujących urzędów samorządowych i kuratoryjnych.
W dyskusjach pojawiających się tu i ówdzie nie widać profesjonalnego przygotowania dyskutantów, nie widać także wyników jakichkolwiek przemyśleń czy też konsekwencji w działaniu. Dlatego też niezrozumiałe wydaje się zbyt nikłe nagłośnienie towarzyszące jednej z najświetniejszych publikacji ostatnich lat dotyczącej zarządzania edukacją. Oficyna Wydawnicza szkoły Głównej Handlowej w Warszawie wydała książkę Piotra Bieleckiego pt.” Bony edukacyjne. Granice urynkowienia edukacji” Jest to pierwsza w polskim piśmiennictwie ekonomiczno-społecznym, praca przedstawiająca watki sporów wokół bonu edukacyjnego. Piotr Bielecki, absolwent SGPiSu, doktor ekonomii, pracownik Ośrodka Rozwoju Studiów Ekonomicznych Szkoły Głównej Handlowej - autor wielu prac i projektów badawczych poświęconych między innymi relacjom pomiędzy państwem a szkolnictwem wyższym, polityce edukacyjnej zmianom systemowym w szkolnictwie wyższym ekonomicznym, zarządzaniu jakością, rynkowi pracy absolwentów.
Od 1990 roku eksponowany jest w polskiej oświacie problem autonomii szkoły. Niestety, nieustająco, po 17 latach przymiarek oddania władzy w ręce dyrektorów odpowiedzialnych przede wszystkim przed rodzicami i uczniami zostają oni wciąż tylko administratorami szkół działającymi w imieniu nadzorujących urzędów samorządowych i kuratoryjnych.
W dyskusjach pojawiających się tu i ówdzie nie widać profesjonalnego przygotowania dyskutantów, nie widać także wyników jakichkolwiek przemyśleń czy też konsekwencji w działaniu. Dlatego też niezrozumiałe wydaje się zbyt nikłe nagłośnienie towarzyszące jednej z najświetniejszych publikacji ostatnich lat dotyczącej zarządzania edukacją. Oficyna Wydawnicza szkoły Głównej Handlowej w Warszawie wydała książkę Piotra Bieleckiego pt.” Bony edukacyjne. Granice urynkowienia edukacji” Jest to pierwsza w polskim piśmiennictwie ekonomiczno-społecznym, praca przedstawiająca watki sporów wokół bonu edukacyjnego. Piotr Bielecki, absolwent SGPiSu, doktor ekonomii, pracownik Ośrodka Rozwoju Studiów Ekonomicznych Szkoły Głównej Handlowej - autor wielu prac i projektów badawczych poświęconych między innymi relacjom pomiędzy państwem a szkolnictwem wyższym, polityce edukacyjnej zmianom systemowym w szkolnictwie wyższym ekonomicznym, zarządzaniu jakością, rynkowi pracy absolwentów.