W takim świecie ogromne znaczenie mają wszelkie rankingi pokazujące skuteczność pracy szkół w różnych obszarach ich aktywności. Trzeba bowiem podkreślić, że obok wyrównywania edukacyjnych szans reformatorzy dążą do poprawy jakości kształcenia w sektorze oświaty publicznej, a poprzez nowe rozwiązania finansowe (bony edukacyjne i edukacyjne zwolnienia podatkowe) stwarzają młodzieży z ubogich środowisk możliwości podejmowania nauki w szkolnictwie niepublicznym (niezależnym). Wokół bonów najbardziej gorące spory trwają w USA, chociaż dotychczasowe (również amerykańskie) dobre doświadczenia z bonami powinny stopniowo osłabiać argumenty ich przeciwników. Aktualnie najbardziej urynkowiona jest oświata w Nowej Zelandii, bardzo interesujące są australijskie reformy, jak również poszukiwanie rynkowych rozwiązań w edukacji amerykańskiej, brytyjskiej, duńskiej czy kanadyjskiej. Warto także pamiętać o szwedzkich doświadczeniach związanych z finansowaniem edukacji poprzez system powszechnych bonów edukacyjnych. Trzeba podkreślić, że dotychczasowe doświadczenia związane z wprowadzaniem elementów rynkowych do edukacji przynoszą uczniom wiele korzyści.